Een dochter (met ASS)een weekje met vakantie, lijkt de thuisblijvende moeder wel even lekker!
Dingen lopen altijd toch weer iets anders.... en eigenlijk weet ik dat ook wel, maar ja het "wenselijk vooruitzicht" is wel fijn.
Wat een uitvinding de mobiele telefoon;overal en altijd bereikbaar, heel goed en belangrijk en vaak ook een uitkomst. Maar er zijn ook wel een paar maren. Vooral in een vakantie week! Vanaf dag 1 vele sms'jes mogen ontvangen, de meeste héél dringend! Niet reageren heeft geen zin en geeft nog veel meer onrust ter plekke en dat is weer niet handig.
Dus rustig blijven en zo duidelijk mogelijk antwoord geven, dat is wat ik doe. Vandaag waren er weer vele zorgen waar op dit moment geen antwoorden voor zijn, bedenk dan maar eens een duidelijk antwoord!
Kennelijk heb ik het goede antwoord (althans voor nu) gegeven en kreeg ik later 2 sms'jes met leuk nieuws; omggggod ik ben net van zwart afgeweest met bochten en al, ging vet goed, ben super trots :)
Ik ook !!
donderdag 23 december 2010
maandag 20 december 2010
Boswandeling
Een vader wordt gevraagd om mee te helpen met een activiteit in de groep van zijn dochter. Ze zit in groep 2. De school organiseert een herfstwandeling. Voorafgaand aan de wandeling wijst de juf de vader op een van de leerlingen op wie hij moet letten. De juf zegt: "Dit is Johan. Johan heeft ADHD. Let op, hij loopt weg in het bos. Dit weekend waren zijn ouders hem ook weer twee uur kwijt. Asjeblieft, let goed op, want je kunt hem niet vertrouwen."
De vader besluit anders te kijken naar de situatie. Hij zet het jochie in zijn auto, klapt de spiegel om en kijkt hem in zijn ogen. "Johan, ik heb een probleem. We gaan zo naar het bos. Je zult denken dat ik er als papa stoer uitzie, maar ik kan je vertellen dat ik het doodeng vind in het bos. Johan, wil jij een beetje op me letten zo meteen?" In het bos grijpt Johan de hand van de vader en kijkt hij hem voortdurend aan. Hij is apetrots dat hij voor die stoere papa mag zorgen.
Bron: Ivo Mijland
Toelichting
Op www.omdenken.nl worden regelmatig nieuwe casussen gepubliceerd.
De vader besluit anders te kijken naar de situatie. Hij zet het jochie in zijn auto, klapt de spiegel om en kijkt hem in zijn ogen. "Johan, ik heb een probleem. We gaan zo naar het bos. Je zult denken dat ik er als papa stoer uitzie, maar ik kan je vertellen dat ik het doodeng vind in het bos. Johan, wil jij een beetje op me letten zo meteen?" In het bos grijpt Johan de hand van de vader en kijkt hij hem voortdurend aan. Hij is apetrots dat hij voor die stoere papa mag zorgen.
Bron: Ivo Mijland
Toelichting
Op www.omdenken.nl worden regelmatig nieuwe casussen gepubliceerd.
vrijdag 15 oktober 2010
Training Samengestelde gezinnen
Gisteren heb ik dag 2 van de Training Samengestelde gezinnen gevolgd. Het is een Post Hbo training gegeven door de NHL.
Ik ben zelf onderdeel van een samengesteld gezin en was benieuwd of de cursus mij nieuwe inzichten zou bieden. Dat was niet echt het geval, wel heel veel herkenning en zoals zo vaak; wat voor mij heel gewoon is (geworden) is voor velen (andere deelnemers)helemaal niet gewoon en juist helemaal nieuw.
Dat is voor mij dan wel een eyeopener! Ik heb wel nieuwe handvatten opgedaan waar ik veel mee kan richting; coaching en begeleiden van samengestelde gezinnen.
En ik vind het een positieve ontwikkeling dat er Aandacht is voor dit onderwerp vanuit de hulpverlening en onderwijs!
Ik ben zelf onderdeel van een samengesteld gezin en was benieuwd of de cursus mij nieuwe inzichten zou bieden. Dat was niet echt het geval, wel heel veel herkenning en zoals zo vaak; wat voor mij heel gewoon is (geworden) is voor velen (andere deelnemers)helemaal niet gewoon en juist helemaal nieuw.
Dat is voor mij dan wel een eyeopener! Ik heb wel nieuwe handvatten opgedaan waar ik veel mee kan richting; coaching en begeleiden van samengestelde gezinnen.
En ik vind het een positieve ontwikkeling dat er Aandacht is voor dit onderwerp vanuit de hulpverlening en onderwijs!
dinsdag 12 oktober 2010
Samengesteld gezin
Wij zijn als gezin een zogenaamd Samengesteld gezin of te wel een nieuw gezin samengesteld uit 2 "oude" gezinnen.
Ik zag een hele tijd terug een oproep op Linkedin staan van 2 journalistes van het tijdschrift Esta, zij zochten een eigentijds gezin om te interviewen. Ik dacht wij zijn een redelijk eigentijds gezin en ik heb een mail gestuurd met ons verhaal.
Een paar weken later zijn wij, mijn partner en ik, apart van elkaar geinterviewed. Een hele leuke belevenis vooral om later elkaars verhaal te lezen, mooi!
In een tijdschrift hoort bij een interview natuurlijk een foto en wel een foto van ons Samengestelde gezin! Het heeft even geduurd, maar vorige week was het zover de fotograaf kwam bij ons thuis. "Onze" 5 meiden vonden het prachtig ze hebben eerst zelf een fotosessie in en rondom het huis gehouden, de warming up noemden ze dat. Eline (de fotograaf) had al heel snel een beeld in haar hoofd, wij hadden verteld over hoe het er bij ons op de zaterdagavond aan toe gaat, als de meiden zich voorbereiden op een avondje uit! Alles werd in scene gezet; de glazen rode wijn, rosé en de hapjes op tafel. De föhn, make up, nagel lak, het sms'n niets werd gemist. Wij met zijn 2'n op de bank (wachten tot het weer rustig is en de meiden op stap zijn) en de meiden druk in de weer met alles wat ze normaal gesproken op de zaterdag avond doen. En Eline volop foto's maken.
Een heel bijzondere gebeurtenis. En nu nog wachten op de publicatie!
Ik zag een hele tijd terug een oproep op Linkedin staan van 2 journalistes van het tijdschrift Esta, zij zochten een eigentijds gezin om te interviewen. Ik dacht wij zijn een redelijk eigentijds gezin en ik heb een mail gestuurd met ons verhaal.
Een paar weken later zijn wij, mijn partner en ik, apart van elkaar geinterviewed. Een hele leuke belevenis vooral om later elkaars verhaal te lezen, mooi!
In een tijdschrift hoort bij een interview natuurlijk een foto en wel een foto van ons Samengestelde gezin! Het heeft even geduurd, maar vorige week was het zover de fotograaf kwam bij ons thuis. "Onze" 5 meiden vonden het prachtig ze hebben eerst zelf een fotosessie in en rondom het huis gehouden, de warming up noemden ze dat. Eline (de fotograaf) had al heel snel een beeld in haar hoofd, wij hadden verteld over hoe het er bij ons op de zaterdagavond aan toe gaat, als de meiden zich voorbereiden op een avondje uit! Alles werd in scene gezet; de glazen rode wijn, rosé en de hapjes op tafel. De föhn, make up, nagel lak, het sms'n niets werd gemist. Wij met zijn 2'n op de bank (wachten tot het weer rustig is en de meiden op stap zijn) en de meiden druk in de weer met alles wat ze normaal gesproken op de zaterdag avond doen. En Eline volop foto's maken.
Een heel bijzondere gebeurtenis. En nu nog wachten op de publicatie!
woensdag 15 september 2010
Autisme
Wat fijn om iedere dag te leren van de mensen om mij heen.
Ik leer zoveel van de mensen die ik begeleid, vanmorgen was ik bij een vrouw (zij heeft de diagnose Asperger)en zij vertelde mij, dat nu ze 43 jaar is, ze accepteert dat het voor haar in het leven niet gaat om "vooruit te komen" maar om zich te handhaven in dit leven. En dat geeft haar Rust, ze mag van zich zelf zijn wie ze is!
Dit geeft mij kennis en inzicht in de "vreemde wereld" die ik steeds een beetje beter probeer te begrijpen.
Ik leer zoveel van de mensen die ik begeleid, vanmorgen was ik bij een vrouw (zij heeft de diagnose Asperger)en zij vertelde mij, dat nu ze 43 jaar is, ze accepteert dat het voor haar in het leven niet gaat om "vooruit te komen" maar om zich te handhaven in dit leven. En dat geeft haar Rust, ze mag van zich zelf zijn wie ze is!
Dit geeft mij kennis en inzicht in de "vreemde wereld" die ik steeds een beetje beter probeer te begrijpen.
vrijdag 16 april 2010
Lezingen over Autisme
Silke mijn dochter (18 jaar) en ik hebben we 3 lezingen gegeven over Autisme, dit in het kader van de Autisme week 2 t/m 10 april. In 3 verschillende plaatsen en bibliotheken. Heel bijzonder om dat samen met mijn dochter te doen om daar een algemeen over autisme te houden maar tegelijkertijd ook een heel persoonlijk verhaal!
Het publiek heeft veel bewondering voor Silke dat ze daar durft te staan en zo goed kan verwoorden wat ASS voor haar inhoud. Het geeft een aantal mensen ook hoop; als ik jou daar zie staan ...geeft mij dat hoop voor de toekomst van mijn eigen kind of kleinkind!
Er is heel veel herkenning, een jonge meid van 15 jaar die ons de volgende dag een mailtje stuurt; nu begrijp ik veel beter wat ik heb! Nu kan ik het zelf ook beter uitleggen aan mijn vriendinnen!
Ook veel herkenning, bij de pijn en verdriet, van deze (meestal) onzichtbare handicap, waardoor je zo vaak niet begrepen wordt en de buitenwereld die het meestal beter weet....
Gelukkig hebben wij ons verhaal kunnen doen aan al deze mensen die gekomen zijn en ontstaat er zodoende steeds meer begrip voor de Vreemde Wereld, waar mensen met ASS in leven!
Het publiek heeft veel bewondering voor Silke dat ze daar durft te staan en zo goed kan verwoorden wat ASS voor haar inhoud. Het geeft een aantal mensen ook hoop; als ik jou daar zie staan ...geeft mij dat hoop voor de toekomst van mijn eigen kind of kleinkind!
Er is heel veel herkenning, een jonge meid van 15 jaar die ons de volgende dag een mailtje stuurt; nu begrijp ik veel beter wat ik heb! Nu kan ik het zelf ook beter uitleggen aan mijn vriendinnen!
Ook veel herkenning, bij de pijn en verdriet, van deze (meestal) onzichtbare handicap, waardoor je zo vaak niet begrepen wordt en de buitenwereld die het meestal beter weet....
Gelukkig hebben wij ons verhaal kunnen doen aan al deze mensen die gekomen zijn en ontstaat er zodoende steeds meer begrip voor de Vreemde Wereld, waar mensen met ASS in leven!
maandag 15 maart 2010
Paniek
Paniek
Het lastige van autisme is dat mensen aan de buitenkant niet zien dat je anders bent. Daardoor reageer je vaak anders dan mensen verwachten en dat levert vaak weer onbegrip op. Zoals bij mijn dochter van 18. Ze woont net op kamers. Dat is voor iedereen spannend en voor haar nog een beetje meer. Een van de dingen die heel belangrijk voor haar waren was het zoeken van een vaste plek voor haar fiets. Een plek waar ze haar fiets makkelijk met een slot kon vastmaken. Op die fiets gaat ze ook naar haar werk bij het Kruidvat. Dat gaat meestal goed, maar soms gebeurt er iets onverwachts. Zoals die ochtend dat ze bij haar fiets kwam en een van de banden leeg stond. Ze raakte in paniek en belde mij: “Je moet me nú komen halen!”. Ik had natuurlijk met haar te doen, maar bleef rustig en vroeg wat er aan de hand was. Ik zei: “Misschien is het alleen het ventiel. Het belangrijkste is nu dat je op tijd naar je werk kunt. Ga maar met de bus. En als je daar bent kun je daar aan iemand vragen of ze een fietsenmaker kennen. Ze ging naar haar werk, kwam onderweg een fietsenmaker tegen en toen ze haar fiets daar later bracht bleek inderdaad alleen het ventiel losgedraaid te zijn.
Iedereen raakt wel eens in paniek, maar bij iemand met autisme gebeurt dat tien tot twintig keer zo snel. En soms gaat dat ook nog gepaard met agressie, fysiek of verbaal. Of ze worden angstig en kunnen of durven helemaal niets meer. Wie dat niet weet denkt al snel dat degene die in paniek raakt zich op zijn minst ontzettend aanstelt.
Het lastige van autisme is dat mensen aan de buitenkant niet zien dat je anders bent. Daardoor reageer je vaak anders dan mensen verwachten en dat levert vaak weer onbegrip op. Zoals bij mijn dochter van 18. Ze woont net op kamers. Dat is voor iedereen spannend en voor haar nog een beetje meer. Een van de dingen die heel belangrijk voor haar waren was het zoeken van een vaste plek voor haar fiets. Een plek waar ze haar fiets makkelijk met een slot kon vastmaken. Op die fiets gaat ze ook naar haar werk bij het Kruidvat. Dat gaat meestal goed, maar soms gebeurt er iets onverwachts. Zoals die ochtend dat ze bij haar fiets kwam en een van de banden leeg stond. Ze raakte in paniek en belde mij: “Je moet me nú komen halen!”. Ik had natuurlijk met haar te doen, maar bleef rustig en vroeg wat er aan de hand was. Ik zei: “Misschien is het alleen het ventiel. Het belangrijkste is nu dat je op tijd naar je werk kunt. Ga maar met de bus. En als je daar bent kun je daar aan iemand vragen of ze een fietsenmaker kennen. Ze ging naar haar werk, kwam onderweg een fietsenmaker tegen en toen ze haar fiets daar later bracht bleek inderdaad alleen het ventiel losgedraaid te zijn.
Iedereen raakt wel eens in paniek, maar bij iemand met autisme gebeurt dat tien tot twintig keer zo snel. En soms gaat dat ook nog gepaard met agressie, fysiek of verbaal. Of ze worden angstig en kunnen of durven helemaal niets meer. Wie dat niet weet denkt al snel dat degene die in paniek raakt zich op zijn minst ontzettend aanstelt.
donderdag 4 februari 2010
Complimenten ontvangen
Mijn website wordt herschreven, met een meer persoonlijk tintje onder andere door middel van verhalen en ervaringen. Ik heb een aantal mensen gevraagd om hun ervaring met mij als coach op te schrijven. Dat is best spannend..... wat krijg ik terug, is het wel "bijzonder genoeg" wat ik doe?
Maar wat een cadeautjes krijg ik terug! Pfff ik krijg het er warm van als ik het lees. Complimenten ontvangen is een hele kunst!
Ervaring van Marion:
Ik heb verschillende coach gesprekken gehad met Jaike. Wat mij vooral is bijgebleven is haar rustige houding en haar vermogen om
bij elk coach onderwerp mij de ogen te openen, mij te laten voelen en ervaren wat ik zelf wil en voel. Ik hedacht altijd dat ik dat al wist maar
onbewust heb je toch bepaalde patronen in je leven opgebouwd die al zo gewoon zijn dat je denkt dat deze bij je horen.
Te ontdekken dat die patronen niet altijd bij je horen en dat je ook in staat bent dit om te zetten in andere patronen was een geheel
nieuwe ervaring voor mij. Het heeft mij bewuster gemaakt bij de keuzes die ik nu neem.
De gesprekken zijn respectvol, hier en daar ook met humor, waar nodig confronterend maar altijd met als doel mij te laten ervaren
wat mijn eigen kracht is, mijn eigen gedachten, mijn eigen gevoel. Wanneer je door haar manier van vraagstelling ontdekt wat je
zelf eigenlijk echt wilt kun je hiervoor gaan.
Het geeft je een super gevoel wanneer je ervaart dat deze coach gesprekken werkelijk helpen, je wordt er blij van en beseft dat alleen
jij zelf de keuze hebt of je je levenskwaliteit wel of niet wilt verhogen.
Een verbluffend resultaat is het gevolg als je besluit om wel de keuzes te maken die jou helpen gelukkig te zijn. Jaike kan je helpen je
te laten ervaren wat voor jou die keuzes zijn. En dit alles door coach te zijn, geen therapeut, geen mentor maar coach.
Voor mij is dit heel zinvol geweest, het heeft mij bewuster gemaakt van een aantal zaken en het heeft mij gelukkiger gemaakt.
Een hele kunst maar wel heel FIJN!
Maar wat een cadeautjes krijg ik terug! Pfff ik krijg het er warm van als ik het lees. Complimenten ontvangen is een hele kunst!
Ervaring van Marion:
Ik heb verschillende coach gesprekken gehad met Jaike. Wat mij vooral is bijgebleven is haar rustige houding en haar vermogen om
bij elk coach onderwerp mij de ogen te openen, mij te laten voelen en ervaren wat ik zelf wil en voel. Ik hedacht altijd dat ik dat al wist maar
onbewust heb je toch bepaalde patronen in je leven opgebouwd die al zo gewoon zijn dat je denkt dat deze bij je horen.
Te ontdekken dat die patronen niet altijd bij je horen en dat je ook in staat bent dit om te zetten in andere patronen was een geheel
nieuwe ervaring voor mij. Het heeft mij bewuster gemaakt bij de keuzes die ik nu neem.
De gesprekken zijn respectvol, hier en daar ook met humor, waar nodig confronterend maar altijd met als doel mij te laten ervaren
wat mijn eigen kracht is, mijn eigen gedachten, mijn eigen gevoel. Wanneer je door haar manier van vraagstelling ontdekt wat je
zelf eigenlijk echt wilt kun je hiervoor gaan.
Het geeft je een super gevoel wanneer je ervaart dat deze coach gesprekken werkelijk helpen, je wordt er blij van en beseft dat alleen
jij zelf de keuze hebt of je je levenskwaliteit wel of niet wilt verhogen.
Een verbluffend resultaat is het gevolg als je besluit om wel de keuzes te maken die jou helpen gelukkig te zijn. Jaike kan je helpen je
te laten ervaren wat voor jou die keuzes zijn. En dit alles door coach te zijn, geen therapeut, geen mentor maar coach.
Voor mij is dit heel zinvol geweest, het heeft mij bewuster gemaakt van een aantal zaken en het heeft mij gelukkiger gemaakt.
Een hele kunst maar wel heel FIJN!
woensdag 27 januari 2010
De verhalen verteller
Gisteravond waren we aanwezig bij de Lezing Spiegelogie van Willem de Ridder, verhalen verteller zoals hij zichzelf noemt.
Zijn boek Spiegelogie heb ik in de zomer van 2008 gelezen, tijdens de vakantie in Zweden. Wat een genot omdat boek te lezen en wat een herkenning.
Maar ook meteen iets van hoe kan het?
Hij zegt, als je geboren wordt is alles aan jou goed, je bent helemaal perfect. Je luistert fantastisch naar je gevoel en je leeft vanuit je gevoel; Spelen.
Daarna als je beetje bij beetje ouder wordt leer je dingen af i.p.v. aan. Je leert dat je dingen FOUT kan doen en dat sommige dingen NIET mogen of horen. Je probeert het zo goed mogelijk te doen maar je hoort alleen maar 7 FOUT i.p.v. 10 GOED.
Je leert af om te leren vanuit je bewustzijn vanuit je gevoel, je leert te leven vanuit je hoofd, je te houden aan de regels.
Wat een zonde!
Vooral omdat je na een tijd beseft dat dit het niet is, zo wil je niet leven! Dus zijn we met zijn allen op zoek naar Leven vanuit je Gevoel... En dat is voor velen van ons een hele worsteling!
Willem de Ridder geeft met zijn Spiegelogie handvatten om weer te leren voelen!
Wij gingen in ieder geval met een heel goed gevoel weer naar huis.
Zijn boek Spiegelogie heb ik in de zomer van 2008 gelezen, tijdens de vakantie in Zweden. Wat een genot omdat boek te lezen en wat een herkenning.
Maar ook meteen iets van hoe kan het?
Hij zegt, als je geboren wordt is alles aan jou goed, je bent helemaal perfect. Je luistert fantastisch naar je gevoel en je leeft vanuit je gevoel; Spelen.
Daarna als je beetje bij beetje ouder wordt leer je dingen af i.p.v. aan. Je leert dat je dingen FOUT kan doen en dat sommige dingen NIET mogen of horen. Je probeert het zo goed mogelijk te doen maar je hoort alleen maar 7 FOUT i.p.v. 10 GOED.
Je leert af om te leren vanuit je bewustzijn vanuit je gevoel, je leert te leven vanuit je hoofd, je te houden aan de regels.
Wat een zonde!
Vooral omdat je na een tijd beseft dat dit het niet is, zo wil je niet leven! Dus zijn we met zijn allen op zoek naar Leven vanuit je Gevoel... En dat is voor velen van ons een hele worsteling!
Willem de Ridder geeft met zijn Spiegelogie handvatten om weer te leren voelen!
Wij gingen in ieder geval met een heel goed gevoel weer naar huis.
vrijdag 22 januari 2010
Verhalen
Annemieke Mintjes (Mintjes & Co) is met nieuwe teksten voor mijn website bezig, zij werkt sinds kort veel met Story telling. We hebben samen een gesprek gehad over de website e.d. en tijdens dat gesprek gingen er al veel Verhalen over tafel!
Verhalen, iedereen heeft verhalen als ik terug denk aan deze week dan denk ik, wat heb ik veel gehoord van de mensen waarmee ik in contact was.
Vaak hele boeiende verhalen!
Deze week veel ouders ontmoet van kinderen met een autisme spectrumstoornis, als je hun verhalen hoort kan er alleen maar bewondering zijn voor hun kracht om steeds maar weer door te gaan. Bijzondere ontmoetingen zijn dat.
Verhalen, iedereen heeft verhalen als ik terug denk aan deze week dan denk ik, wat heb ik veel gehoord van de mensen waarmee ik in contact was.
Vaak hele boeiende verhalen!
Deze week veel ouders ontmoet van kinderen met een autisme spectrumstoornis, als je hun verhalen hoort kan er alleen maar bewondering zijn voor hun kracht om steeds maar weer door te gaan. Bijzondere ontmoetingen zijn dat.
Abonneren op:
Posts (Atom)